2008.

De mens lijdt het meest,…

Iedereen is er mee bekend, spreekwoorden.
Creatieve woordspelingen waarin een waarheid verborgen zit. Dat zal met dit verhaal niet anders zijn.

Terugkijkend op 2008 ( dat doen veel mensen in het eind van elk jaar) heb ik moeten concluderen dat het gras van de buurman werkelijk groener is. Ik ben zo sterfelijk als u, beste lezer. Waar  ik 2007,  in euforie afsloot en er niet voldoende vuurwerk op de wereld was om dat te benadrukken, komt 2009 hard aan.

Iedereen probeert mij een crises aan te praten. Die is er ook wel, en de meest hebzuchtige sloegen de eerste plank mis. Er zijn mensen die zich ook dit jaar weer schandalig verrijkt hebben aan uw ellende. Je zult maar rond moeten komen met een bijstandsuitkering die vaak al niet meer voldoet aan de minimale leefeisen. En dat terwijl op een andere plaats op aarde gediscussieerd werd over de beloning voor het bankroet gaan van een bank waar enorme hoeveelheden mensen de dupe van waren, en nog zullen zijn.
De gewraakte president eist zijn beloning op van 340 miljoen dollar en verweerde zich bij de rechter met de opmerking  “ik heb er voor gewerkt, en heb dit afgedongen”. Ik heb hier recht op. De rechter stelde de vraag of hij (de president) zich wel realiseerde dat dit moeilijk te verkopen was aan de duizenden mensen die bankroet waren of hun pensioen kwijt waren Hij verweerde zich met de opmerking:”dan hadden zij dit ook moeten doen”.
De man werd bijna gelynched door de menigte.
Dat doet mij aan “Scrooge” denken, een harteloze man zonder geweten en/of fatsoensgevoel.

En hiermee wil ik het zonlicht op mijn gemoedstoestand laten schijnen, want Ebenezer (Scrooge) kwam tot inkeer. Hij werd bezocht door 3 geesten, ik ben zo vrij om dit het geweten te noemen. Het verleden, heden en toekomst.

Ik heb van mijn moeder geleerd om met een glimlach door het leven te gaan, je krijgt elke dag nieuwe kansen, lucht en licht. Leerde alert te blijven en niet 2maal dezelfde fouten te maken.
Daarmee kan ik elke crises het hoofd bieden, door in mijzelf te geloven en te proberen het spreekwoord (daar is er weer een) “ wie goed doet, goed ontmoet” in ere te herstellen.

En wat het mij brengt?
Ach, elke dag een glimlach op het gezicht van een ongelukkig mens te toveren?
Je kunt er geen boterham mee beleggen, maar toch.
Zo spaar je een positief saldo voor je ziel, en daar gaat het om.

Bent u nu toch niet zo’n dromer als ik, neem van mij dan aan, 2009 is een nieuw jaar met nieuwe kansen en mogelijkheden.
En daarom sluit ik af met mijn eigen lijfspreuk,

Destiny is there if you want it, you just have to open the door and meet it halfway.
Als je het lot wilt veranderen, wacht er niet op, maar stap er dan op af.

Zo verander jij alles.


Will Schmitz